యాంగ్ మో రాసిన ఉద‌య‌గీతిక నాకు అత్యంత ఇష్ట‌మైన న‌వ‌ల‌. క్యాంప‌స్‌లో ఏ హాస్ట‌ల్‌లో ఉండ‌గా దొరికిన న‌వ‌ల ఇది. న‌వ‌ల చేతికొచ్చి చ‌ద‌వ‌డం మొద‌లెట్టాక ఆగ‌కుండా చ‌దివా. రాత్రి రెండు గంట‌లు దాటినా అలా చ‌దువుతూ వుండిపోయిన స‌మయాలు ఇంకా గుర్తున్నాయి. ఎన్‌.వేణుగోపాల్ అనువాదం అద్భుతంగా వుంది. ఈ న‌వ‌ల చ‌దివే స‌మ‌యానికి వేణుగోపాల్ ఎవ‌రో తెలియ‌దు. క్యాంప‌స్‌లోకి అపుడే కొత్త‌గా వ‌చ్చిన రోజుల‌వి. ఇంకా పిడిఎస్‌యు, ఆర్ ఎస్ యు క్రియాశీల‌త కొన‌సాగుతున్న రోజులు. ఈ న‌వ‌ల ఉద్వేగ భ‌రితంగా చ‌దివించింది. ఈ న‌వ‌ల‌ని కొన్నాళ్ళ కింద‌ట తిరిగి ముద్రించారు. కానీ ఇపుడు ఆ న‌వ‌ల‌లోని స్ఫూర్తిని అందుకునే వారు ఎవ‌రు? ఏమైనా పాఠ‌‌కుడిని తీవ్ర‌మైన ఉద్విగ్న‌త‌కు లోను చేసే మాంత్రిక శ‌క్తి ఏదో ఈ న‌వ‌ల‌లో ఉంది. దానిని తెలుగులోకి తీసుకువ‌చ్చిన వేణుగోపాల్ సృజ‌న అంటే ఇప్ప‌టికీ గౌర‌వం, ఇష్టం. ఈ కాలాన మ‌రోసారి చ‌ద‌వాల్సిన న‌వ‌ల‌.